Panchatantra and Hitopadesha

മൃഗകഥകളിലൂടെ ജീവിതജ്ഞാനം പകർന്നുനൽകുന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ കഥാസമാഹാരങ്ങളിലൊന്നാണ് പഞ്ചതന്ത്രം. അതിന്റെ പിൻഗാമിയായ ഹിതോപദേശവും ചേർന്ന് ഇന്ത്യൻ നീതിശാസ്ത്ര സാഹിത്യത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ്. ഈ രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളും പി.എസ്.സി. പരീക്ഷകളിലെ സ്ഥിരം ചോദ്യവിഷയങ്ങളാണ്.

Panchatantra: The Five Strategies

പഞ്ചതന്ത്രം എന്നാൽ 'അഞ്ച് തന്ത്രങ്ങൾ' (അഞ്ച് ഉപായങ്ങൾ) എന്നാണ് അർത്ഥം. പണ്ഡിതനായ വിഷ്ണുശർമ്മയാണ് രചയിതാവ്; ഏകദേശം ബി.സി.ഇ. 200-ൽ എഴുതപ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്നു — ഇന്ത്യൻ കഥകളുടെ ഏറ്റവും പഴയ സമാഹാരങ്ങളിലൊന്ന്. കഥാസന്ദർഭം ഇങ്ങനെ: മൂന്ന് മന്ദബുദ്ധികളായ രാജകുമാരന്മാരെ ലോകജ്ഞാനം പഠിപ്പിക്കാൻ രാജാവ് വിഷ്ണുശർമ്മയെ ഏൽപ്പിക്കുന്നു; അദ്ദേഹം കഥപറച്ചിലിലൂടെ അവരെ വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യുന്നു.

അഞ്ച് തന്ത്രങ്ങൾ ഇവയാണ്: മിത്രഭേദം (സുഹൃത്തുക്കളുടെ വേർപിരിയൽ — സിംഹവും കാളയും), മിത്രസംപ്രാപ്തി (സുഹൃത്തുക്കളെ നേടൽ — പ്രാവ്, കാക്ക, എലി, ആമ, മാൻ), കാകോലൂകീയം (കാക്കകളും മൂങ്ങകളും — യുദ്ധവും സമാധാനവും), ലബ്ധപ്രണാശം (നേടിയത് നഷ്ടപ്പെടൽ — കുരങ്ങും മുതലയും), അപരീക്ഷിതകാരകം (പരിശോധിക്കാതെയുള്ള പ്രവൃത്തി — ബ്രാഹ്മണനും കീരിയും). കഥയ്ക്കുള്ളിൽ കഥ എന്ന രീതിയിൽ മൃഗങ്ങളാണ് കഥാപാത്രങ്ങൾ; ഓരോ കഥയുടെയും അവസാനം ഒരു നീതിപാഠമുണ്ട്. നീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് പഞ്ചതന്ത്രം കരുതപ്പെടുന്നത് — ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ ധാർമ്മികതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രന്ഥം. പേർഷ്യൻ, സിറിയൻ, അറബി ഭാഷകളിലേക്ക് ഇത് പരിഭാഷപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു; അറബി പതിപ്പ് കലീല വ ദിംന എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

Hitopadesha

ഹിതോപദേശം ('പ്രയോജനകരമായ ഉപദേശം') 12-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബംഗാളിലെ നാരായണ പണ്ഡിതൻ രചിച്ചതാണ്. പഞ്ചതന്ത്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഈ ഗ്രന്ഥം നാല് പുസ്തകങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു: മിത്രലാഭം, സുഹൃദ്ഭേദം, വിഗ്രഹം, സന്ധി. രാജകുമാരന്മാരെ ഉപദേശിക്കാൻ എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെത്തന്നെയാണ് ഇതും രചിക്കപ്പെട്ടത്.

Key Facts for Exams

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ കശ്മീരിന്റെ ചരിത്രമായ കൽഹണന്റെ രാജതരംഗിണിയെക്കുറിച്ച് പരിചയപ്പെടാം.